आत्म्याचा शोध लावण्यात संशोधक यशस्वी झाले आहेत !!!
आपण केलेल्या प्रत्येक कृतीसाठी, अगदी स्वप्नातही, त्याच्या मागे नेहमीच एक एजंट असतो: आपण त्या एजंटला ‘मी’ म्हणतो.
‘मी’ म्हणजे ‘मी’ बद्दलच्या आठवणींमध्ये आपण साठवलेले सर्व काही आहे” स्वत:ची शारीरिक भावना म्हणजे —“मी”, जो भूतकाळातील जीवनाबद्दल विचार करण्याशी किंवा भविष्याची योजना करण्याशी संबंधित आहे: स्मृती, सवयी, व्यक्तिमत्त्व यासारख्या गोष्टी, भावना, पुढे काय होणार आहे, इ.
संशोधकांनी मेंदूतील एक लहान रचना, पूर्ववर्ती प्रीक्युनिअस किंवा एपीसीयू ओळखली, जो आपला शारीरिक स्व किंवा “मी” स्थापित करण्यासाठी एक महत्त्वपूर्ण घटक आहे. त्यांनी aPCu मधील मुख्य पेशींचे अचूक स्थान दर्शवले आहे आणि ते उर्वरित मेंदूशी कसे जोडले जातात याचा नकाशा सुद्धा तयार केला आहे.
एपीसीयू हा मेंदूच्या नेटवर्कचा एक भाग आहे जो आपले स्थान, गती आणि शारीरिक संवेदनांविषयी माहिती एकत्रित करून आपली आत्म-जागरूकता निर्माण करतो. ज्या रुग्णांच्या aPCu मधील विद्युत क्रिया विस्कळीत केली गेली, ते लोक जगामध्ये त्यांच्या अस्तित्वाबद्दल बदललेल्या धारणा अनुभव करताना दिसले आहेत.
“तुम्हाला तुमच्या मी पणाच्या दृष्टिकोनाची कदाचित जाणीव होत नसेल. पण जर मी ते निर्माण करणाऱ्या नेटवर्कमध्ये व्यत्यय आणल्यास तुम्हाला त्याची जाणीव होईल. तुमच्या आजूबाजूच्या जगात तुमचे स्थान अचानक अवास्तव वाटेल.”
जे कृष्णमूर्ती या विचारवंतांनी सुद्धा हेच सांगितले होते की ज्या मी याला आपण आत्मा समजत असतो तो मेंदू मधील स्मृतींची प्रतिक्रिया आहे. हा मानसिक मी आपल्या अस्तित्वाचे केंद्र बनले आहे आणि त्याच्या मुळे आपण एकमेकांशी बांधले जातो, भावनिक गुंतागुंत वाढत जाते, नाती गोती तयार होतात तसेच भीती, नैराश्य, काम, क्रोध, मोह, असूया वगैरे या मानसिक मी याच्यामुळे तयार होत असतात.
पारंपरिक सर्व धर्मियांनी मी याला चुकून आत्मा समजला गेल्या मुळे, मी याने आपल्या जीवनात केलेल्या गोंधळाचे आपणास आकलन होत नाही. मी याचे यथार्थ आकलन झाले की आपल्या जीवनातील गोंधळाची स्थिती नाहीशी होते आणि आपले जीवन सुव्यवस्थित होते.
Comments